Nie pamiętam! Lata świetlne temu! Bo tak naj-naj-najbardziej to lubię wracać do zdjęć lubelskich. Nie tylko ze względu na fajne wspomnienia, ale też dlatego, że na nich lubię siebie najbardziej. Nie wiem, jak to się dzieje, ale mimo, że mogłabym śmiało konkurować o tytuł Miss Niefotogeniczności, to na zdjęciach P. czy Twoich wyglądam całkiem przyzwoicie? Nawet wymyśliłam sobie teorię w tym temacie, a mianowicie doszłam do wniosku, że chyba po prostu mnie lubicie ;-))))) Co nie znaczy, że polubiłam bycie fotografowaną! A skąd! Ale oglądać potem lubię... I dogódź tu babie :-)))
Jak tam serniczek? J. już opędzlował? :-) Czy został jeszcze kawałeczek? Serniki są bardzo wdzięcznymi modelami, albowiem nie krzywią się na widok aparatu, nie wymachują czym popadnie i nie grożą fotografowi stałym uszczerbkiem na zdrowiu. Zrób mu zdjęcie koniecznie. A ja tu sobie poczekam :-) I powspominam:
A.L.
